ಫ್ರಮ್ ಫೇಸ್ ಬುಕ್

Sometimes we need to stop analyzing the past, stop planning the future, stop figuring out precisely how we feel, stop deciding with our minds exactly what we want our hearts to feel, sometimes we just have to go with the flow....... and just lead ur life................ In short Be like Kareena Kapoor of first half of Jab We Met and as the one who was in the 2nd half ..... ;-)

ಗೋಪಾಲ್ ......

ನನ್ನ internship ನ ಅರ್ಧ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ಮುಗಿತಾ ಇತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ನಾನು ಜೀವನ, ಸಂತೋಷ, ಸಾವು,ದುಃಖ, ನೋವು ಒಂದು different angle ನಿಂದ ನೋಡಿದ್ದೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ variety ಜನ ಇದಾರೆ, ಅವರ ಜೊತೆ ಹೇಗೆ ಏಗೋದು ಅಂತ ಕಲಿತಾ ಇದ್ದೆ.. ಸಾವು , ನೋವುಗಳನ್ನ ಕಂಡು ಒಂಥರಾ ಅವುಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ದೇನೆ immune ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ..
ಆಗ ನಂದು paediatrics ಪೋಸ್ಟಿಂಗ್ ಶುರು ಅಗೊದ್ರಲ್ಲಿತ್ತು.. ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ ಆ ಪೋಸ್ಟಿಂಗ್ ತುಂಬಾ ಕೀರಿಕ್, ಬಹಳ ಡ್ಯೂಟಿ ಮಾಡ್ಬೇಕಗತ್ತೆ, ಅಷ್ಟೇ ರಿಸ್ಕ್ ಇರತ್ತೆ, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಜಗತ್ತೇ ನೋಡಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಹೆದರಿಸಿದ್ದರು..ಆದ್ರೆ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಅಂದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ.. so ಏನು ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡು ಫಸ್ಟ ಡೆ ಹೋಗಿ ಜಾಯಿನ್ ಆದೆ.. ಆಗ dengue epidemic ಇತ್ತು, ಹೀಗಾಗಿ ವಾರ್ಡ್ ತುಂಬಾ ಮಕ್ಕಳು.. ಮೊದಲನೇ ಸಲ ನೋಡ್ದಾಗ ತುಂಬಾ ಕಿರಿ ಕಿರಿ ಆಯ್ತು .. ಆದ್ರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಆದೆ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ interns ಗಳು ಎಲ್ಲ patients ಗಳ ಬ್ಲಡ್ ಡ್ರಾ ಮಾಡಿ investigation ಗೆ ಕಳಸಬೇಕಾಗಿರತ್ತೆ. ಆ ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳು ಮೊದಲೇ irritate ಆಗಿ ಅಳತಿರ್ತವೆ ,ಅಂಥದ್ರಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಿಂಸೆ ಕೊಟ್ಟು ರಕ್ತ ಹೀರೋದು ಅಂದ್ರೆ ಹರ ಸಾಹಸ ಪಡಬೇಕು... ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ID ವಾರ್ಡ್ ಇತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿ hiv positive ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಅಡ್ಮಿಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು.. ನನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ವಾರ್ಡ್ ಗಳನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ನನಗೆ ID ವಾರ್ಡ್ ಇನ್ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿದ್ರು.. ನನಗೆ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಕಸಿವಿಸಿ ಆಯ್ತು... ಆದರು ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿ ಹೋದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ೫ ೬ ಪೆಷoಟ್ಸ ಇದ್ರು.. ಎಲ್ಲ ೩ ರಿಂದ ೧೦ ವಯಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳು.. ಪುಟಾಣಿ ಮಕ್ಕಳು. ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಆಟ, ಓಟ ಸ್ಕೂಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಯುದ್ಧ ಮಾಡ್ತಿದ್ವು... ಆದ್ರೆ ಒಂದ ಮಾತನ್ನ ಒಪ್ಕೋ ಬೇಕು , ಆ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ bright ...
ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಇದ್ದ , ಅವನ ಹೆಸರು ಗೋಪಾಲ್... ಸುಮಾರು ೧೧ ವರ್ಷದವನಿರಬಹುದು.. ಆತನಿಗೂ dengue ಸಸ್ಪೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ರು.. ಅದಕ್ಕೆ ದಿನಾಲೂ platelet ಕೌಂಟ್ ಗೆ ಬ್ಲಡ್ ಡ್ರಾ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು... ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಕೈಯಲ್ಲಿ syringe ಹಿಡಿದು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆ. ಅಸ್ಥಿ ಪಂಜರಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು.. ಆದ್ರೆ ಅವನ್ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಖರವಾಗಿ ಹೊಳಿತಿದ್ವು.. syringe ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ಆತ ಆಳಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ದ..ನಾನು ಅವನ್ನನ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆತನ ಲಕ್ಷ್ಯ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಹೊರಳಿಸಿ , ಕಮ್ಮಿ ನೋವು ಆಗೋ ತಾರಾ ಬ್ಲಡ್ ಡ್ರಾ ಮಾಡ್ದೆ... ಆತನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು.. ಸರ್ ಭಾಳ್ ಚ್ಹೊಲೋ ಅದಿರ್ ನೀವು, ನಂಗ್ ಸ್ವಲ್ಪು ನೋವ ಅಗ್ಲಿಲ್ರಿ, ನಾಳಿಂದ ನೀವ ನಂಗ್ ಇನ್ಜೆಕ್ಷನ್ ಮಾಡ್ರಿ.. ಅಂದ... ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ಕಿಲ್ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರ ನಡೆದೆ.. ಹಾಗೆ ದಿನಗಳು ಉರುಳಿದವು... ಅದ ಯಾವಾಗ ನಾನು ಗೋಪಾಲ್ ನನ್ನ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಬಿಟ್ನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ದಿನ ಹೋಗಿ ಆತನನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬರ್ತಿದ್ದೆ, ಆಗಾಗ ಚಾಕಲೇಟ್ ಕೊಡ್ತಿದ್ದೆ... ಪೆಷoಟ್ಸ ಗಳನ್ನ emotional ಆಗಿ ನೋಡಬಾರದು ಅನ್ನೋದು ನಮ್ಮ ಪ್ರೊಫೆಶನ್ ನ ಬೇಸಿಕ್ ರೂಲ್.. ಆದ್ರೆ , ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆ ಹುಡುಗನ ವರ್ಚಸ್ಸೇ ಹಾಗಿತ್ತು or ಪ್ರಾಬಬ್ಲಿ ಹೇ ವಾಸ್ ಅ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಕಿಡ್.. ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಲಿ ಅವನನ್ನ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನ ತಂದೆ ಅವನ ಜೊತೆ ಇದ್ದ.. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾದ ಆಳು.. ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಏನ್ ಬೇಕಾದರು ತಂದ ಕೊಡ್ತೀನಿ, ಅವನೇ ನನ್ನ ಜೀವ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ದ..
ಒಂದ್ ದಿನ ಅವರಪ್ಪ ಬಂದು ಸರ್ ಗೋಪಾಲ್ ಭಾಳ್ ಹಠ ಮಾಡಾಕ್ಹತ್ತ್ಯಾನ್ರಿ, ಊಟ ಮಾಡವಾಲ್ರಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಬಂದು ನೋಡ್ರಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ದ... ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಏನಾಯ್ತಪ್ಪ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ನನಗೆ ಅಮ್ಮ ಬೇಕು ಅಂತ ಅಳ್ತಿದ್ದ.... ಅವರಪ್ಪನಿಗೆ ಅವರಮ್ಮನ್ನ ಕರೆಸಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ... ನಾನು ಒಬ್ಸೆರ್ವ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ , ಒಂದ್ ವಾರ ಆದ್ರೂನು ಅವನಮ್ಮ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.. ಅವರಪ್ಪನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರೆ , ಅವಳಿಗೆ ಮನೇಲಿ ತುಂಬಾ ಕೆಲಸ , ಇನ್ನು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನೋಡ್ಕೋಬೇಕು, ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು ಬರಲ್ಲ ಅಂತ.. ಆದ್ರೆ ಯಾವ್ ತಾಯಿ ತಾನೇ , ತನ್ನ ಮಗು ಆಸ್ಪತ್ರೆಲಿ ತನ್ನ ಕೊನೆ ದಿನ ಎನ್ಸತ ಇರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ಕೊಂದಿರ್ತಾಳೆ ಹೇಳಿ ಸ್ವಾಮಿ? ಏನೋ ವಿಷಯ ಇದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು , ಅವರ ತಂದೆನ ಕರೆದು ಕೇಳಿದ್ರೆ ಏನು ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಎಸ್ಕೇಪ್ ಆದ..
ಹ್ಯಾಗೋ ಒಂದ್ ತಿಂಗಳು PAEDIATRICS ಪೋಸ್ಟಿಂಗ್ ಮುಗಿತ ಬಂತು.. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಹುಷಾರಾಗಿ ವಾಪಸ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ್ರೆ ಸಿಹಿ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗೋ ತಂದೆ ತಾಯಿನೂ ಇದ್ರೂ, ತಮ್ಮ ಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದುಖದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನ ಶಪಿಸಿ ಹೋಗೊವ್ರು ಇದ್ರು. ಕೆಲವೊಂದು ಜೀವಗಳನ್ನ ಉಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಆದ್ರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲ ಜೀವಗಳು ಹೋಗಬೇಕಾದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಕಾಗ್ಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಕೊರಗು ಕಾಡ್ತಿತ್ತು... ಆದ್ರೆ ಜೀವ ಉಳಿಸಿದ ಭಾವನೆ, ಆ ಕೊರಗನ್ನ ಮರೆ ಮಾಚಿತ್ತು..
ಕೊನೆ ದಿನ ಗೋಪಾಲ್ನನ್ನ ಭೆಟ್ಟಿ ಆಗಿ, ಒಂದೆರಡು ಚಾಕಲೇಟ್ ಕೊಟ್ಟು, ಇನ್ನ ಮೇಲೆ ನಾ ಇಕಡೆ ಬರಕಾಗಲ್ಲ, ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಹಠ ಮಾಡಬೇಡ, ಗೆಟ್ ವೆಲ್ ಸೂನ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟೆ... ಆತ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಇಸ್ಕೊಂಡ... ಆ ಹುಡುಗನ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಪ ಅನ್ನಿಸ್ತ ಇತ್ತು.. ಯಾವ ತಪ್ಪು ಮಾಡದೆ ಇಂಥ ಘೋರ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸ್ತ ಇದಾನೆ... ಪ್ರಾಬಬ್ಲಿ ಥಾಟ್ಸ್ ದಿ ವೇಯ್ ಇಟ್ ಇಸ್...
ಅದಾದ್ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಜೀವನ ಹಾಗೆ ಸಾಗ್ತಾ ಇತ್ತು.. ಗೋಪಾಲ್ ನನಗೆ ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಫೋನ್ ಸಹ ಮಾಡಿದ್ದ.. ಕ್ರಮೇಣ ಎಲ್ಲ ನೆನಪಿನ ಪುಟಗಳನ್ನ ಸೇರ್ತಾ ಇತ್ತು... ಒಂದು ದಿನ ಜೋಗ ಫಾಲ್ಸ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಪಸ್ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಗೋಪಾಲ್ ನ ಊರು ದಾರಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು... ಹಾಗೆ ಗಾಡಿ ಇಳ್ದು , ಯಾರನ್ನೋ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ ಅವರು ಅವನ ಮನೆ ತೋರಿಸಿದರು... ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಅವನ ಮನೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿತ್ತು... ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಬ್ಳು ಮುದಕಿ ಕೂತಿದ್ಲು.. ಅವಳನ್ನ ಗೋಪಾಲ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ ' ಯಪ್ಪಾ , ಗೋಪಾಲ್ ಹೋಗಿ ೫ ತಿಂಗಳಾತು , ಅವರವ್ವ ೨ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ತೀರಕೊಂಡಾಳ್, ಅವರಪ್ಪ ಸತ್ತು ಒಂದು ತಿಂಗಳಾತು, ಎಡ್ಸ್ ಬಂದಿತ್ತಂತ ತಮ್ಮ ಅವರೆಲ್ಲರ್ಗ್ಯು, ಅವರ ತಮ್ಮ ಒಬ್ಬ ಉಳದಾನ್, ಅವಂಗೂ ಐತಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರ್' , ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದಿಗಿಲುಗೊಂಡೆ, ಗೋಪಾಲ್ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಆದ್ರೆ ಇಡಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಕುಟುಂಬನೆ ಈ ತರ ನಾಶ ಆಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ ಇಟ್ಸ್ ರಿಯಲಿ UNFORTUNATE . ಯಾವುದೋ(ಯಾರದೋ ) ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವೇ ನಾಶ ಆಯ್ತು... ಇಂಥಹ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಗೋಪಾಲ್ ಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ, ಎಷ್ಟು ಮುಗ್ಧರು ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೋ....... ಇದಕ್ಕೆ ಕೊನೆನೆ ಇಲ್ಲವೇ??????

ನಾ ಕಲಿತ ಪಾಠ ... ಜಸ್ಟ್ ಮೂವ್ ಆನ್........

ಯಾಕೋ ದಿನನೇ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು... ಆದ್ರೆ ದಿನ ಏನ್ ಮಾಡತ್ತೆ ಬಿಡಿ. ನಾವು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ , ಪ್ರಯತ್ನ , ಅದ್ರಷ್ಟದ ಪ್ರಕಾರ ಫಲಾಫಲಗಳನ್ನ ಪಡೀತಿವಿ.ಆದ್ರೆ ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹುಮ್ಮಸ್ಸೇ ಇಲ್ಲ. ಏನೋ ಕೆಟ್ಟದಾಗಬಹುದು, ಅಂತ intuition ನಿಂದ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ತನಕ ಏನು ಸುದ್ದಿ ಬರಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ಇದೇನಾಶ್ಚರ್ಯ ಇನ್ನೂ ಏನು ಸುದ್ದಿನೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ಕೊತಿದ್ದೆ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಶಾಕಿಂಗ್ ಸುದ್ದಿಗಳು ಬರ ತೊಡಗಿದವು.
ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ಓಪನ್ ಮಾಡ್ದೆ , ಸಿವಿಲ್ ಸರ್ವಿಸ್ ರಿಸಲ್ಟ್ ನೋಡ್ದೆ.. ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರಿಚಯದವರು ಇಬ್ಬರು rank ಹೊಡೆದಿದ್ರು. ಯಾಕೋ ಬೇಜಾರ್ ಆಯ್ತು. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗಿಂದ ಐ ಎ ಎಸ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಆದ್ರೆ ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆ ಕಡೆ ತಲೆ ಹಾಕೋಕೆ ಆಗಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕನಸನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡದೇನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡ್ತಾ ಇದಿನೇನೋ ಅನ್ನಸ್ತು. ಅದಾದ ಮೇಲೆ , 3rd ರೌಂಡ್ ಕೌನ್ಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ supreme court ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಾಕಿದ ಕೇಸ್ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡಿತಾ ಇದೆ ಅಂತ ಸುದ್ದಿ ಬಂತು... ಮತ್ತೆ ಕಮ್ಮಿ stipend , ಅದೇ ಗಬ್ಬು ಜೀವನ, ಕೈ ಚಾಚೋದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು dippression ಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ (ನಾ ಯಾರನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತಿನೋ;-)) ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತು.. ಅವಳ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ , ಏನೇನಾಯ್ತು ಎಲ್ಲ ಹೇಳ್ದೆ... as usual ಅವಳ ಸ್ವೀಟ್ ವಾಯ್ಸ್ , ಅವಳ ನಗು , ನನ್ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸೋ ರೀತಿ ಎಷ್ಟು ಖುಷಿ ಕೊಟ್ತು ಅಂದ್ರೆ, ಒಂದ್ ಕ್ಷಣ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನ ಮರೆತು ತೇಲಾಡ ಬಿಟ್ಟೆ.. ಅವಳು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ , ನಿನ್ನನ್ನ ನಾನು ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕು ಅನ್ಸತ್ತೆ... ಇವತ್ತು ಹೇಗೋ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ , ಹೇಳ್ಬಿಟ್ಟೆ... ಬಟ್ as expected , ಇಟ್ ಡಿಡ್ ನಾಟ್ ವರ್ಕ್ ಔಟ್... ತುಂಬಾ ಬೇಜಾರ್ ಆಯ್ತು..ಆದ್ರೆ ಆ ಕ್ಷಣ ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ನನಗೆ ಒಂದ್ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದವು.. ' In this world u can like anyone, but u should not expect the response everytime.... . ನಿನಗೆ ನನಗಿಂತ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ ಸಿಗ್ತಾಳೆ... Go to the one who loves u, not to whom u love... ನಾನು ಈ ತರ ಹೇಳಿದೀನಿ ಅಂತ ತಲೆ ಕೆಡ್ಸ್ಕೊಂಡು ದೇವದಾಸ್ ಆಗಬೇಡ.. Just move on.... whatever may happen , life should move on.. becoz it doesnt wait for u , till u recover...!
೧೦೦% ನಿಜ, ಏನಾಗಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗು ನೀ ,ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸಿಗದು ಬಾಳಲಿ - ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ Just move on...............

ನಾ ಕಲಿತ ಪಾಠ..... ಜಸ್ಟ್ ಮೂವ್ ಆನ್!!

ಇಂದಿನ ದಿನ ಯಾಕೋ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಿನಿಂದ.. ಆದ್ರೆ ದಿನ ಏನ್ ಮಾಡತ್ತೆ ಪಾಪ. ಎಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ , ಪ್ರಯತ್ನ , ಅದ್ರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಾವು ಫಲಾಫಲಗಳನ್ನು ಪಡಿತೇವೆ.. ಆದ್ರು ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಹುಮ್ಮಸ್ಸೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.. ಏನಾದ್ರೂ ಆಗಬಹುದು ಅಂತ anticipate ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ.
ಸಂಜೆ ತನಕ ಏನ್ ಸುದ್ದಿ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ಶುರು ಆಯ್ತು ನೋಡಿ , ಸುದ್ದಿಗಳ ಸರಪಣಿ.. ... ಐ ಎ ಎಸ results ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳ್ದೆ , ಅದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಪರಿಚಯದವರು rank ತೊಗೊಂಡಿದ್ರು... ಐ ಎ ಎಸ ನನ್ನ ಕನಸಾಗಿತ್ತು , ಆದ್ರೆ ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆ ಕಡೆ ಹೋಗಕಾಗ್ಲಿಲ್ಲ... ಸೊ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡದೆ ಸೋಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತ ಇತ್ತು..... ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ನಮ್ಮ ಕೌನ್ಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಖಟ್ಲೆ supreme court ನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡಿತ ಐತೆ ಅಂತ, ಮತ್ತೆ ಅದೇ stipend ಸಮಸ್ಯೆ, ಅದೇ ಗಬ್ಬು ಲೈಫ್ ನೆನಪಿಗೆ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು ...
ಅದಾದ್ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ (ನಾ ಯಾರಿಗೆ ಲೈನ್ ಹೊಡಿತಿದ್ದನೋ!) ಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ದೆ, ಅವಳು as usual ತನ್ನ ಸ್ವೀಟ್ ವೋಯಿಸ್ ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅದೇನು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಇರತ್ತೋ ನಾವ್ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ, ಮನಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ... ನನಗೆ ಆ ತರ ಖುಷಿ ಆದಾಗ್ಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಳಿಗೆ ನಾ ನಿನ್ನ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ... ಇವತ್ತು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಹೇಳೇ ಬಿಟ್ಟೆ.... ಆದ್ರೆ as expected ಇಟ್ ಡಿಡ್ ನಾಟ್ ವರ್ಕ್ ಔಟ್!! ಆದ್ರೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಒಂದೊಂದು ಮಾತು ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ ಇಟ್ಟ ಕೊಳ್ಳೋ ತರ ಇದ್ವು... ಅವಳು ಒರಟಾಗಿಯೋ, ಸೀನ್ create ಮಾಡಿಯೋ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಡಿಸೆಂಟ್ ಆಗಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರನ್ನಾದರು ಇಷ್ಟ ಪಡಬಹುದು, ಆದ್ರೆ ಪ್ರತಿ ಸಲ response ಸಿಗತ್ತೆ ಅಂತ ಅನ್ಕೋ ಬಾರದು.. Go to the one who loves u and not the one whom u love! ನಿನಗೆ ನನಗಿಂತ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ ಸಿಗ್ತಾಳೆ.. ನಾನು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ದೆ ಅಂತ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕೂರಬೇಡ, ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ life has to move on, becoz it doesnt wait for u till u recover from this!!
ಹೌದು ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದು ೧೦೦% ಕರೆಕ್ಟ್. ಜೀವನ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನಿಲ್ಲಲ್ಲ, so whatever may happen , just move on....................

ವಿನ್ನೈಥಾಂಡಿ ವರುವಾಯ ??

ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ಒಬ್ನು ಒಂದ್ ಪಿಚ್ಚರ್ ನೋಡು ಅಂತ suggest ಮಾಡ್ದಾ . ತಮಿಳ್ ಪಿಚ್ಚರ್ , ನನಗೋ ತಮಿಳ್ ಅರ್ಥ ಆಗಲ್ಲ , ಆದ್ರೆ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಯಾವ್ ಭಾಷೆ ಇದೆ ಸ್ವಾಮಿ? ಮೂಕರು ಜೀವನ ನಡಸತಾರೆ ಭಾಷೆ ಇಲ್ಲದೆ , ಅಂಥದ್ರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಒಂದ್ ಪಿಚ್ಚರ್ ನೋದಕಾಗಲ್ವ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡು , ನೋಡಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ದೆ . ಆ ಪಿಚ್ಚರ್ ಹೆಸರು ವಿನ್ನೈತಾಂಡಿ ವರುವಾಯ? ಅಂದ್ರೆ roughly 'ನನಗೋಸ್ಕರ ಆಕಾಶ ದಾಟಿ ಬರ್ತಿಯಾ'? ಅಂತ.
ಸ್ವಾಮೀ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಒಂದು ಮನಸಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮನಸಿನ ಸಾಮಿಪ್ಯ, ಸಾಂಗತ್ಯ , ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ಸತ್ತೆ.. ಆದ್ರೆ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿರೋರು ತುಂಬಾ rare ಅನ್ಕೊತಿನಿ.. ನನ್ನಂಥ್ಹೊರು ಹಗಲು ಗನಸಲ್ಲೇ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಟ್ಟಿ , ಯಾರ್ ಇಷ್ಟಾನೋ ಅವರನ್ನ ರಾಣಿ ಆಗಿ ಮಾಡಿ ಜೀವನ ನಡಸತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಬ್ಬರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ತೀಟೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗ.. ಅದೆಲ್ಲ ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ.. ಪಿಚ್ಚರ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋಣ..
ನಾ ಯಾಕ್ ಈ ಪಿಚ್ಚರ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀನಿ ಅಂದ್ರೆ , ನನ್ನ ಸ್ಟೋರಿನು ಚೂರ್ ಅದೇ ತರಾ ಇದೆ.. of course ಅಷ್ಟೊಂದು ಫಿಲ್ಮಿ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಸಾಂಗ್ , ಡಾನ್ಸ್ , fights ಏನು ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಹುಡುಗಿ ನನಗಿಂತ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವಳು , ಬೇರೆ community (necessary ಟು mention this unnecessary fact), ವೆರಿ cute ,ಸ್ವೀಟ್ , homely ಗರ್ಲ್ . ಶಾರ್ಟ್ ಆಗಿ ಹೇಳಬೇಕುಂದ್ರೆ perfect marriage material.. :-) ಇದೆಲ್ಲ ಓಕೆ , ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಕಥೆ ಒನ್ ವೇ ನೋ , ಟು ವೇ ನೋ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ.. ಮೊದ ಮೊದಲು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಅವಳು ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ . ಕೊನೆ ಕೊನೆ ಗೆ ಅವಳೇ ಜಗತ್ತು ಅನ್ಸಕ್ ಶುರು ಆಯ್ತು, ಅಷ್ಟೊತ್ತಗೆ ಕಾಲೇಜ್ ಲೈಫ್ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಕಾಲೇಜ್ ನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ಮನೆ ಸೇರಕೊಂಡೆ. ಅವಳ ನೆನಪು, ನಗೆ ಕಾಡ್ತಾನೆ ಇತ್ತು.. ಆದರು ಹೆಂಗೋ ಮಾಡಿ ಅವಳ ಸೆಲ್ ನಂಬರ್ ಇಸ್ಕೊಂಡು ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡ್ದೆ, ಅದು ಒಂದ್ ದಿನ ಪಿಚ್ಚರ್ ಮುಗ್ಸಿ ಬಂದ್ ಮೇಲೆ.. ಮೆಸೇಜ್ ನಲ್ಲೆ ಅವಳಿಗೆ ನೀನ್ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಿಯ ಅಂತನು ಹೇಳ್ಬಿಟ್ಟೆ , ಆಗೆನಾಯ್ತೇನೋ ಪಾರ್ಟಿಗೆ , ಮೈ ಮೇಲೆ ಹಾವ ಬಿಟ್ಟಂಗ್ ಆದಕ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ಲು.. ಅದೇ ಕೊನೆ ಮುಂದೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಯಾವದೇ ತರ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ಬೇಡ ಅಂದ ಬಿಟ್ಲು.. hmmm , ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಜಾರ್ ಆಯ್ತು , ಆದ್ರೆ ನಾನು ಇಂಥದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ತಲೆ ಕೆಡ್ಸ್ಕೊಂದು ಕೂರೋ ಜಾಯಮಾನದವನಲ್ಲ , Just move on ಅಂತ ನಾರ್ಮಲ್ ಆದೆ.. ನನ್ನ ಗುರಿನೂ ಸಾಧಸ್ದೆ.
ಒಂದ್ ವರ್ಷ ಕಳೀತು . ಮತ್ತೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಅವಳ cute ಮುಖ ನನ್ನ ಕಾಡಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ತು. ಮತ್ತೆ ನೋಡೋಣ ಅಂತ facebook ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಹಾಕದೆ.. ರಿಪ್ಲೈ ಬಂತು... ಅವಳ ಹೇಳಿದ್ಲು, ನಾನು ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ concious ಆದ್ಳಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮಾತಾಡೋದ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ಳಂತೆ. ಮತ್ತೆ ಚಾಟಿಂಗ್ ಆರಂಭ ಆಯ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಟ್ರೀಟ್ ಕೊಡ್ಸಿದ್ದೆ, ಆಹಾ ಅದೆಂಥ ಧ್ವನಿ, ಹಾಗೆ ಕೇಳ್ತಾ ನೆ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನ್ಸ್ತಿತ್ತು.. ಒಮ್ಮೆ ವಿನ್ನೈ ತಾಂಡಿ ವರುವಾಯ ? ಅಂತ ಕೇಳ್ದೆ. ಪಾರ್ಟಿ ಮತ್ತೆ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಯ್ತು.. te amo ಅಂದೇ, ಅದಂತೂ ಅರ್ಥಾನೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ... ಈಗಲೂ ಮಾತುಕತೆ ನಡೀತಾ ಇದೆ, ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಬಾಳ ನೌಕೆ ಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನ ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ಯಾಗಿ ಪಡಿಯೋ ಭರವಸೆ ಅಂತು ನನಗಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ chetan bhagat's "Two States" can happen only in his book!

ನನ್(ನನ್ನಪ್ಪನ) ಹತ್ರ ದುಡ್ಡ ಇದ್ದಿದ್ರೆ?

ಇದನ್ನೇನು ಅಳ್ತಾ ಬರೀಬೇಕೋ, ನಗಬೇಕೋ ತಿಳಿತಾ ಇಲ್ಲ ನಂಗೆ.... ೨೫ ವರ್ಷ ನನಗೀಗ . ಡಾಕ್ಟರ .. ಆದ್ರೆ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ನಯಾ ಪೈಸಾ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾರು ಅಂತಾರೆ ನೀವೇನ್ ಡಾಕ್ಟರ್ ಪ್ಪ , ನಿಮ್ಗೆನ್ ಕಮ್ಮಿ ಅಂತ. ಆಗ ನಮಗೇನ ಉರಿಯತ್ತಲ್ಲ, ಅದನ್ನ ಎಂಥ PPI ಆಗಲಿ antacid ಆಗಲಿ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡಕ್ ಸಾಧ್ಯಾನೆ ಇಲ್ಲ .. ಅವರಜ್ಜಿ! ನಮ್ಮ PUC ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಗಳು ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಕಾಪಿ ಹೊಡ್ದು, ಸಾವರಾರ್ಗಟ್ಲೆ rank ತೆಗದು, ಹಿಂದೆಲ್ಲೂ ಕಾಣದ ಕೇಳದ ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಂತು ಇಂತೂ BE ಪಾಸ್ ಆಗಿ , ೨೨- ೨೩ ಕ್ಕೆ ಇಪ್ಪತ್ತೋ ಮೂವತ್ತೋ ಸಾವ್ರ ಗಳಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೊಬೈಲ್ , ಪಕ್ಕದಲ್ಲೊಂದು ಹಕ್ಕಿ , ವೀಕೆಂಡ್ಸ್ ಆಯ್ತಂದ್ರೆ ಗುಂಡು, ದಮ್ಮು, ಶಿವ ಹೋಗುತಿದ್ದೆ ರೋಡಿನಲಿ ಅಂತ ಹಾಡ್ತಾರೆ ....
ಇನ್ನು ನಾವೋ ಬಡಪಾಯಿ ಡಾಕ್ಟರ ಗಳು , ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗ್ಸೋಕೆ ತಲೆ ಕೂದಲು ಉದ್ರ್ಹೊಗಿರ್ತವೆ , BY ಚಾನ್ಸ್ ಉಳ್ಕೊಂದಿದ್ರೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿರ್ತಾವೆ.. ಇನ್ನು ಹುಡುಗಿ , ರಮ್ಮು ದಮ್ಮು ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾಸ್ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು ಸ್ವಾಮಿ... ರಮ್ಮು ದಮ್ಮು ಹುಡುಗಿ ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ , ATLEAST BRANDED ಬಟ್ಟೆ, ಚಪ್ಪಲಿ WATCH ಗಾದ್ರು ದುಡ್ಡ ಬೇಡ್ವಾ ?? ಫೈನಲ್ mbbs ಮುಗ್ಸೋತನಕ ಅಪ್ಪನ ಹತ್ರ ಮುಲಾಜ್ ಇಲ್ದೆ ದುಡ್ಡ ಕೇಳಬಹುದು , INTERNSHIP ಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಪುಡಿಗಾಸು ಕೊಡತ್ತೆ , ಹೊಟ್ಟೆಗಾದ್ರೆ ನೆತ್ತಿಗಿಲ್ಲ ನೆತ್ತಿಗಾದ್ರೆ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಲ್ಲ,, ಮತ್ತೆ ನಾಚ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಅಪ್ಪನ ಹತ್ರ ಕೈ ಒಡ್ದಬೇಕು... ಹಂಗು ಹಿಂಗು ಇಂಟರ್ನ್ಶಿಪ್ ಮುಗಿಯತ್ತೆ , ಅದಾದ ನಂತರ ಶುರು ಆಗತ್ತೆ ನೋಡಿ ಪರಾವಲಂಬಿ ಜೀವನ(parasite life)... ಬರೋಬರಿ ೧ ವರ್ಷ #%#* ಊರಿ ಕೂತ್ಕೊಂಡ್ ಓದಬೇಕು ,ಅಪ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಥಿತಿವಂತನಾಗಿದ್ರೆ ಮತ್ತೆ ದುಡ್ಡ ಕೊಟ್ಟು (ದುಡ್ಡು ವಾಪಸ್ ಬರತ್ತೆ ಅನ್ನೋ SURITY ಇಲ್ಲದೆ ) ಸ್ಪೀಡ್, ಭಾಟಿಯಾ ಇಲ್ಲ I A M S ಗೋ ಕಳಿಸ್ತಾನೆ.. ೧೯ SUBJECT ಗಳನ್ನ ಇದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ಗಾಂಚಾಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ಕಣ್ಣಿಗ್ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಓದಿ ೫ ೬ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೀತಿವಿ , ಅದಾದ್ ಮೇಲು ರಾಂಕ್ ಬರತ್ತೆ , ಒಂದ್ ಪಿ ಜಿ ಸೀಟ್ ಸಿಗತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ವಿಶ್ವಾಸ ಯಾವ್ ಸರಸ್ವತಿ ಪುತ್ರಂಗು ಇರಲ್ಲ! ಗಾಣದ ಎತ್ತಿನಂಗೆ ಓದ್ತಾ ಇರೋದು,ಓದ್ತಾ ಇರೋದು, ಮರಿಯೋದು , ತಲೆ ತಲೆ ಬಡ್ಕೊಳೋದು ಮತ್ತೆ ಓದೋದು! .. ದೇವ್ರೇ, ಗಾರೆ ಹೊರೋ ಕೆಲಸ ಸುಲಭ ಅನ್ಸತ್ತೆ ಈ ಕೂತ್ಕೊಂಡ್ ಓದೋದಕ್ಕಿಂತ...
ಆಯ್ತು, ಹಂಗು ಹಿಂಗು ಫೈಟ್ ಮಾಡಿ ಸಾವಿರಾರು ಮರಿ ಡಾಕ್ಟರಗಳ ಜೊತೆ ಮೂರುವರೆ ಗಂಟೆ ಏಗಿ ಒಂದ್ rank ಬಂತು ಅಂತ ಇಟ್ಕೋಳಿ,ಮತ್ತೆ ಯಾವ್ ಬ್ರಾಂಚು, ಯಾವ್ ಕಾಲೇಜ್ , ಯಾವ್ ಸ್ಟೇಟ್ , ಬಾಂಡ್ ಇದೆಯಾ, STIPEND ಎಷ್ಟು , ನಾರ್ತ್ ಇಂಡಿಯನ್ಸ್ ಸೌತ್ ಇಂದಿಂಸ್ ಅಂತ ಭೇದಭಾವ ಮಾಡ್ತಾರ? ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರಿಸಬೇಕು ...
ನಾನು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟ್ ಪಟ್ಟು ಸೀಟ್ ತೊಗೊಂಡೆ 1 ST ರೌಂಡ್ ಅಲ್ಲಿ ನಾರ್ತ್ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ತೊಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ STIPEND ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ , ನಂ ಬ್ರಾಂಚ್ ಅಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಅದಕ್ಕೆ 2ND ರೌಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲೇ ಸೀಟ್ ತೊಗೊಂಡೆ .. ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು , ನಾರ್ತ್ ಬಿಸಿಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಳಲಿ ಬಂದವನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು ಸ್ವರ್ಗಾನೆ! ಮನೆಗೂ ಚೂರ್ ಹತ್ರ , ಎಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಜನ , ಊಟ ತಿಂಡಿ ಗು ಏನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಂ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಖುಷಿಲಿ ಕುನದಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ.. ಆದ್ರೆ ಈ ಕುರುಡು ಕಾಂಚಾಣ ಎಂಥ ಪಾರ್ಟಿ ನಾದ್ರೂ ಎಕ್ಕುಟ್ಟ ಹೋಗೋ ಹಾಂಗ್ ಮಾಡತ್ತೆ... ನಾ ಸೀಟ್ ತೊಗೊಂಡಿರೋ ಕಾಲೇಜ್ ಅಲ್ಲಿ STIPEND ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತಾ? ೧೦ ಸಾವಿರ ಮಾತ್ರ.. ನೀವೇ ಹೇಳಿ ಸಾರ್, ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ೧೦ ಸಾವಿರ ವರಹಗಳು ಸಾಕಾಗುತ್ತ ಕುಟುಂಬ ನಡ್ಸೋಕೆ? ನಾನು PG ENTRANCE ಅಲ್ಲಿ rank ಬಂದ್ ಕೂಡಲೇ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳು ಇನ್ನು ಮುಗಿದವು , ಇನ್ನೆನಿದ್ರು ಜಾಮ್ ಜಾಮ್ ಅಂತ ಮಜಾ ಮಾಡೋದ್ ಅಷ್ಟೇ , MBBS ಮಾಡ್ಬೇಕಾದ್ರಂತು ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ , ಇನ್ನ ಮೇಲಾದ್ರು ಬೇಗ ENGAGEMENT ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಮಜವಾಗಿರೋಣ ಅಂತ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದೆ , ಆದ್ರೆ ಈ ೧೦ K ಸಂಬಳ ಇಟ್ಕೊಂಡು( ಹೇಳ್ ಕೊಳೋಕೆ ಡಾಕ್ಟರು) ENGAGEMENT ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ನನ್ನ ಹುಡಗಿ ಗೆ ಒಂದ ಸಣ್ಣ ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡ್ಬೇಕಂದ್ರು, ಅಪ್ಪನ ಹತ್ರ ನೆ ಕೇಳಬೇಕು ... 'ಅಪ್ಪ ಅಪ್ಪ ನನ್ನ ಹುಡುಗಿ ಗೆ ಒಂದ್ ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡ್ಬೇಕು , ಸಲ್ಪ ದುಡ್ಡ ಕೊಡ್ತಿಯ ?????' It sounds so helpless. isnt it? ಅದೇ ನನ್ನಪ್ಪ ಮಲ್ಲ್ಯ ನೋ ಇಲ್ಲ ಅಂಬಾನಿ ಯೋ ಆಗಿದ್ರೆ ನಾನ್ ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕಾಗೆ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ , ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ , probably ನನ್ನ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ನೆ ಇರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ . ನನ್ನಪ್ಪ ನನ್ನಮ್ಮ ಎಷ್ಟೇ ಓದಿರಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ಗಳಿಸ್ತ ಇರ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಸವಲತ್ತು ಗಳನ್ನ ನನಗೆ ಕೊಡೋಕ್ ಆಗದಿದ್ರೂ , ಅವರು ತಮ್ಮ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳನ್ನು ಮರೆತು , ತಮ್ಮ ಆಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಗಳನ್ನ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಭವಿಷ್ಯ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ..
ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ - ನಾನು ಮುಂದೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ನಿಮಗಿಂತ ಒಳ್ಳೆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರ್ತೀನಿ, ಆದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ತರ ಆದರ್ಶ parent ಆಗ್ತಿನೋ ಇಲ್ವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ..
hats off ಟು u ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ......

Decision Right or Wrong.....

Hmmm, it becomes very tricky when a decision needs to be taken and it can change the course of ur life.... U neva know abt the result.. just have to depend on ur instincts at that moments and step on it. In the hope of success(only), just move on.... That has happened with me and the only thing which is in fav of me is i have one more chance to change my decision...